Episkopat wyraził zgodę (nihil obstat) na rozpoczęcie przez Archidiecezję Krakowską procesu beatyfikacyjnego rodziców św. Jana Pawła II – Karola Wojtyły i Emilii z Kaczorowskich. Daje to możliwość zwrócenia się do Stolicy Apostolskiej z prośbą o rozpoczęcie procesu na poziomie diecezjalnym.

Rodzina Wojtyłów wywodzi się z miejscowości Czaniec niedaleko Kęt w południowej Polsce. Najstarsze wzmianki w księgach parafialnych sięgają XVIII wieku. Przodkowie zajmowali się głównie rolnictwem. Ojciec przyszłego papieża, Karol Wojtyła senior, urodzony 18 lipca 1879 roku w Lipniku, powiat Biała, był zawodowym urzędnikiem wojskowym. Wcześniej ukończył w Białej niemiecką szkołę ludową, gimnazjum państwowe w sąsiednim Bielsku oraz terminował w zakładzie krawieckim. Jak wielu mieszkańców ówczesnego zaboru, posługiwał się biegle językiem polskim i niemieckim. 5 października 1900 roku został powołany do służby mundurowej w wojsku austriackim. Był to 56 pułk piechoty hrabiego Dauna (Graf Daun Regiment), w którym Karol Wojtyła pełnił funkcję podoficera rachunkowego oraz asystenta ewidencyjnego. Doświadczenie zdobywał w Powiatowej Komendzie Uzupełnień. W wojsku został odznaczony Żelaznym Krzyżem Zasługi z Wieńcem. Po 18 latach służby wojskowej otrzymał stopień oficerski. 10 lutego 1906 roku zawarł związek małżeński z Emilią Anną Kaczorowską urodzoną 26 marca 1884 roku, córką Feliksa Kaczorowskiego i Anny Marii Scholz.

Rodzina Kaczorowskich związana była z miejscowością Magnuszew na Mazowszu, Michalów na Zamojszczyźnie, a następnie z Warszawą i Krakowem. W Krakowie rodzice Emilii mieszkali przy ulicy Starowiślnej 16, a następnie wraz z siedmiorgiem dzieci zajęli dwupokojowy lokal przy ulicy Smoleńsk 15/7. Wszyscy członkowie rodziny posługiwali się biegle językiem polskim i niemieckim. Dziewczynka ukończyła szkołę prowadzoną przez zakonnice. Spędziła w Krakowie całe dzieciństwo i młodość aż do momentu zamążpójścia. Okres ten obfitował w codzienne radości, troski ale też ciężkie doświadczenia. W roku 1892 zmarł jej starszy brat Feliks. W roku 1897 odeszła z tego świata matka – Anna Maria z d. Scholz. W niedługim czasie także ojciec i dwie starsze siostry.

Ślub Emilii Kaczorowskiej i Karola Wojtyły odbył się w Krakowie w ówczesnym Kościele Garnizonowym Świętych Apostołów Piotra i Pawła, a związek pobłogosławił kapelan wojskowy, ksiądz Kazimierz Plachedko. Świadkami byli: Józef Kuczmierczyk – sprzedawca oraz Feliks Kaczorowski. Po ślubie państwo młodzi zamieszkali początkowo w Krakowie przy ulicy Mazowieckiej. Ze względu na charakter pracy Karola Wojtyły seniora, rodzina kilkakrotnie się przeprowadzała – między innymi do Lwowa, Hranic na Morawach i Wadowic. W listopadzie 1918 roku Karol Wojtyła wstąpił do armii polskiej w stopniu porucznika. Koszary austriackie w Wadowicach przejął 12 Pułk Piechoty Wojska Polskiego. Od roku 1928 Karol Wojtyła senior był oficerem w stanie spoczynku.

W rodzinie Wojtyłów pojawiła się trójka dzieci:
syn Edmund Antoni urodzony 27 sierpnia 1906 roku w Krakowie,
córka Olga Maria urodzona 7 lipca 1916 roku w Białej (zmarła po 16 godzinach życia),
syn Karol Józef, urodzony 18 maja 1920 roku w Wadowicach, późniejszy papież Jan Paweł II.

Emilia Wojtyłowa z Kaczorowskich zmarła 3 kwietnia 1929 roku. Przyczyną zgonu było zapalenie mięśnia sercowego oraz niewydolność nerek (myocarditis, nephritis). Pochowana została w Krakowie na wojskowym cmentarzu przy ulicy Prandoty (obecnie Cmentarz Rakowicki), w rodzinnym grobowcu Kaczorowskich. Dla najbliższych śmierć Emilii była strasznym ciosem, ponieważ rodzina była bardzo zżyta. Jan Paweł II wspominał po latach: „Tak więc stosunkowo szybko stałem się częściowym sierotą i „jedynakiem”. Moje lata chłopięce i młodzieńcze łączą się przede wszystkim z postacią Ojca…” (A. Frossard, „Nie lękajcie się! Rozmowy z Janem Pawłem II”, Kraków 2005).

Karol Wojtyła senior zmarł na serce 18 lutego 1941 roku. W ciągu krótkiego czasu przyszły papież stracił wszystkich swoich bliskich. „Nie było mnie przy śmierci matki, nie było mnie przy śmierci brata, nie było mnie przy śmierci ojca. Patrzyłem z bliska na jego życie, widziałem, jak umiał od siebie wymagać, widziałem jak klękał do modlitwy. To było najważniejsze w tych latach, które tak wiele znaczą w okresie dojrzewania młodego człowieka”.

Barbara Munk

Więcej informacji na stronie:
https://santojp2.pl/mlodosc/

 

Newsletter

Zapisz się
do góry