Dziś przypada 24. rocznica ukazania się duchowej autobiografii Ojca Świętego Jana Pawła II zatytułowanej „Dar i Tajemnica”. Ta wyjątkowa książka z okazji 50-tej rocznicy święceń kapłańskich Karola Wojtyły ukazała się równolegle w kilkunastu krajach świata w jesieni 1996 roku.

Sam Autor - Jan Paweł II, tak mówił o powstaniu książki:

Bardzo żywo wspominam uroczyste spotkanie, jakie z inicjatywy Kongregacji ds. Duchowieństwa odbyło się w Watykanie jesienią ubiegłego roku (27 października 1995) z okazji trzydziestej rocznicy soborowego Dekretu „Presbyterorum ordinis”. W podniosłym nastroju, jaki panował wśród zgromadzonych, wielu kapłanów mówiło o swoim powołaniu. Ja również podzieliłem się swoim świadectwem, uznałem bowiem, że jest to piękna i potrzebna forma posługi, jaką oddają sobie kapłani w obecności Ludu Bożego ku wzajemnemu zbudowaniu. To, co wówczas powiedziałem, znalazło pozytywny oddźwięk. W rezultacie z wielu stron usilnie mnie proszono, bym raz jeszcze powrócił do tematu mego powołania i szerzej go omówił (…). Zainspirowany kilkoma pytaniami, sformułowanymi przez pana dr. Gian Franco Svidercoschiego (…) oddałem się wspomnieniom, nie próbując bynajmniej stworzyć zapisu ściśle dokumentalnego. To wszystko, o czym tu mówię, nie dotyczy jedynie zewnętrznych wydarzeń, ale sięga do korzeni moich najgłębszych i najbardziej osobistych przeżyć i doświadczeń. Wspominam je, a nade wszystko dziękuję Bogu: Misericordias Domini in aeternum cantabo! (…)

Ta niewielka objętościowo książeczka licząca zaledwie 100 stron zebranych w dziesięciu krótkich rozdziałach zawiera niezwykłe bogactwo treści! Czyta się ją z prawdziwą przyjemnością, jakimś sentymentalizmem i ciepłem w sercu. Treść książki, oryginalnie napisanej w dwóch wersjach językowych – polskiej i włoskiej, koncentruje się na osi wydarzeń od dzieciństwa Karola Wojtyły w Wadowicach, poprzez czasy okupacji niemieckiej i pracy fizycznej w zakładach Solvay, decyzję o wstąpieniu do Seminarium, aż po okres powrotu ze studiów doktorskich w Rzymie i pracę naukową na Uniwersytecie Jagiellońskim i KUL-u. Jednak wydarzenia te są wyłącznie historycznym, chronologicznym podłożem znacznie głębszej treści będącej istotą tej skromnej książeczki. Bowiem jej zasadniczą treścią są ludzie. Ludzie, których papież wspomina z wdzięcznością, szacunkiem i miłością. Ludzie, których życzliwość, dobroć, wiara i wiedza ukształtowały Karola Wojtyłę, najpierw kierując go na drogę powołania kapłańskiego, a potem kształtując Jego kapłaństwo – najwznioślejsze życiowe powołanie, o którym mówił, że przejmuje duszę głębokim drżeniem.

Z tej książki napisanej językiem prostym i zrozumiałym, z wielką szczerością i otwartością, bije żar, wdzięczność i wielka miłość. Miłość do ludzi, do miejsc, miłość do BOGA. Książka ta jest więc dokładnie taka jaką pragnął nam podarować sam autor: (...) Zapis ten ofiaruję kapłanom i Ludowi Bożemu jako świadectwo miłości.

Dziś, kiedy borykamy się z nieustannym lękiem o naszą przyszłość, z niepewnością jutra, ta książka przyniesie nam pokrzepienie, proponując by raz na jakiś czas popatrzeć na nasze życie z góry, z perspektywy Bożej Opatrzności i oddać JEJ pierwszeństwo przed NASZYMI wielkimi, życiowymi planami i zamierzeniami, a wtedy przyjdzie do nas POKÓJ.

 

Oprac. Dorota Boczkowska 

Źródło:
Jan Paweł II, Dar i Tajemnica. W pięćdziesiątą rocznicę moich święceń kapłańskich, Wydanie drugie, Wydawnictwo Św. Stanisława BM, Kraków 2005.

 

Newsletter

Zapisz się
do góry